Wprowadzenie   (do drugiej części essenceizmu)

Teorie essenceizmu

W pierwszej mojej książce essenceizm został zaprezentowany jako system analityczny służący do zbadania istnienia Bytu Pierwoistnego. Przyjęte tam założenie o możliwości takiego istnienia pociągnęło za sobą konieczność przygotowania szeregu narzędzi, aby metodami naukowymi wykazać, kim jest Bóg, jaki On jest i gdzie się znajduje. Ponieważ jest to temat, w którym nauka ma niewiele doświadczeń, należało w oparciu o intuicyjną wiedzę zdobytą na podstawie dotychczasowych doświadczeń ludzkości zbudować logiczny ciąg myślowy. Doprowadziło to do określenia koniecznych przymiotów Bytu Pierwoistnego.

Na pewno pomogła w tym też moja wyobraźnia pobudzona wieloletnimi poszukiwaniami odpowiedzi na wiele istotnych pytań dotyczących tej tematyki. W efekcie zostały określone zasady essenceizmu, którymi kierowałem się, analizując różne zjawiska. Jednak na obecną chwilę nie można przypisać im żadnych konkretnych wyników badań naukowych.

W drugiej książce prezentującej essenceizm odniosłem się do filozofii i religii, używając narzędzi badawczych sprawdzonych w pierwszej książce. Obie te dziedziny od wieków zajmują się problemami, które teraz bada essenceizm. Powstały zatem kolejne analizy prezentujące idee essenceizmu wobec głównych działów filozofii i religii. Dało to pełniejszy obraz tego systemu, który ma na celu uświadomić ludzkości w miarę obiektywną prawdę o tym, kim jest Bóg, kim jest człowiek i czym jest wszechświat.

Dla przypomnienia przedstawiam wnioski z pierwszej części „Essenceizmu”:

= Jeśli Bóg istnieje, to powinien być doskonałym Bytem Sprawczym, czyli Pierwszą Przyczyną lub inaczej mówiąc, Sprawczym Prapoczątkiem. W essenceizmie nazwałem Go Bytem Pierwoistnym lub z uwagi na Jego Osobowość Istotą Pierwoistną.

= Jeśli Bóg istnieje, to musi być wieczny, absolutny, doskonały i dobry oraz niezależny od jakichkolwiek ograniczeń czasoprzestrzeni. To znaczy, że musi istnieć poza czasem i przestrzenią.

= To, że Bóg jest absolutny, oznacza bycie niezależnym od niczego i od nikogo. To, że jest doskonały, oznacza maksymalny oraz ostateczny wymiar tego, czego dokonuje. Jego dzieła nie wymagają poprawy ani modyfikacji, aby stały się jeszcze doskonalsze, ponieważ ich stan jest dopełniony pod każdym względem. To, że Bóg jest wieczny, oznacza, że był, jest i zawsze będzie. To, że jest dobry, oznacza, że nie zna zła.

= Akt stworzenia wszechświata dokonany przez Boga to akt powołania do istnienia czasu i przestrzeni wypełnionej energią i materią, czyli czasoprzestrzeni.

= Strona duchowa Boga, czyli Duch Boży, to inaczej Jego Osobowość. Wypełnia Ona sobą całą sferę poza czasem i przestrzenią. Tworzy Ją Jego Inteligencja, Wola i Uczuciowość skupione w Sercu. Jest Ona odczuwana w czasoprzestrzeni jako prawa natury.

= Stronę Fizyczną Boga stanowi Energia Pierwszej Przyczyny, z której wywodzą się różne stany energii i materii wypełniające czasoprzestrzeń wszechświata.

 

 

 

Essenceizm -

Analityczny system dla zrozumienia istnienia Boga, świata duchowego i wieczności człowieka

Na tej stronie przedstawiona jest treść kilku książek dotyczących analitycznego sytemu o nazwie essenceizm:                            

 1. Essenceizm 1 - “Bóg nie jest z tego świata”

 2. Essenceizm 2 - “My jesteśmy z tego świata”

 3. Essenceizm 3 - “Zło jest z tego świata”

 4. Essenceizm 4 - “Wizja nie z tego świata”

 5. Essenceizm 5 - “Wieczność nie jest z tego świata”