Wiedza 73

Konkluzja:

Zrozumienie tego, co najważniejsze…

 

System essenceizm proponuje zrozumienie procesów wewnętrznej przemiany człowieka w stan osobowości przewidziany przez Stwórcę. Oto kolejne tego fazy.

1. Zrozumienie istnienia doskonałego stanu poza czasem i przestrzenią, w którym istnieje Stwórca, czyli Byt Pierwoistny.

System essenceizm wprowadził nowatorską wiedzę o istnieniu stanu poza czasem i przestrzenią. Dzięki temu rozumiemy, kim jest i gdzie znajduje się Stwórca wszechświata, życia biologicznego i ludzi. Jako Byt Pierwoistny jest wieczny, doskonały i absolutny.

2. Zrozumienie istnienia człowieka jako wiecznej osoby duchowej.

System essenceizm wykazał, że człowiek istnieje na Ziemi w postaci jedności osoby fizycznej i duchowej. Osoba duchowa jest wieczną istotą pochodzącą bezpośrednio z Osobowości Stwórcy.

3. Zrozumienie obecnego złego stanu świata.

Żyjemy obecnie w złym świecie, czyli w innym niż ten, który przygotował dla ludzkości Stwórca. Do tego stanu doprowadziły zdarzenia powstałe na początku dziejów ludzkości. Według mojego systemu ten stan powstał przez to, że Archanioł zmienił przynależną mu pozycję. Przedtem ten Archanioł, jako dobry opiekun pierwszych ludzi, reprezentował Stwórcę. Jednak w wyniku zmiany swojej pozycji stał się istotą złą, Szatanem. Przez ten akt zmienił na przeciwny kierunek Pierwoistnej Siły Miłości, którą dysponował od Stwórcy. Utworzył w ten sposób złą siłę władzy. Odtąd przejął pełną władzę nad ludźmi, odcinając ich od właściwego Ojca. Szatan jest teraz nowym bogiem dla naszego świata, a ludzie są mu podporządkowani. Taką wiedzę przekazał nam już dwa tysiące lat temu Największy Nauczyciel ludzkości – Jezus Chrystus.

4. Zrozumienie, że teraz osobowość każdego człowieka jest w stanie śmierci duchowej.

System essenceizm wykazuje, że człowiek ma w sobie dwie natury, czyli podwójną osobowość. Ta dobra pochodzi od Stwórcy, a ta zła od Szatana. Nastąpiło to w wyniku zdarzeń opisanych powyżej. Wówczas to zostaliśmy jako ludzkość odcięci od Stwórcy – Ojca naszych osób duchowych. Dla nas oznaczało to śmierć duchową. Zatem tworzymy teraz cywilizację śmierci duchowej, w której wydarzenia rozgrywają się według scenariusza Szatana. To oznacza też piekło na Ziemi.

5. Zrozumienie, że tylko wysiłek ludzi może zmienić sytuację, w której się znajdujemy.

Rozpoczynając osobistą zmianę tej złej sytuacji, warto świadomie stwierdzić, że od teraz „mój świat” oraz moja osobowość nie będą już należały do Szatana. Chociaż przyzwyczajenie jest drugą naturą człowieka, to warto je zmienić. Ta przemiana będzie trwała, jeśli wynika ona z naszej wiedzy, a nie z wiary. Według sytemu essenceizm, skoro zrozumiemy, że właściwym Ojcem ludzi jest Stwórca – Byt Pierwoistny, to warto Mu powiedzieć o zamiarze powrotu do Niego. Nie chodzi o zwykłą modlitwę, ale o powiedzenie naszemu Prawdziwemu Ojcu, że chcemy narodzić się na nowo. Odtąd już stale warto przypominać sobie, kto jest Prawdziwym Ojcem ludzi. Spowoduje to pokochanie Go na nowo. Odtąd możemy mieć już pewność, że to właśnie On obdarzył nas z Samego Siebie „tchnieniem życia”, czyli że dał nam osobę duchową. To przynosi pewność, że naprawdę jest naszym Ojcem.

6. Zrozumienie, że życie w stanie pod władzą Szatana jest właściwie życiem w piekle.

Rodzenie się na nowo zaczyna się od świadomości, że żyjemy w pod władzą Szatana, czyli w piekle. Po to były te poprzednie wyjaśnienia. Warto postrzegać tę sytuację na poważnie, z pełną determinacją, a nie jako zjawisko chwilowe. To jest zadanie życiowe, tak jak rozpoczęcie życia na nowo. Łączy się to z całkowitą zmianą stanu wiedzy, zarówno o istniejącym świecie, jak i o sobie samym. Również po to były poprzednie wyjaśnienia. Z tą zmianą łączyć się będzie rezygnacja z dotychczasowych życiowych dogmatów, z różnych przyzwyczajeń, a także z brakiem zmartwienia, co powiedzą inni na taką zmianę życia. To może czasem powodować frustrację. Robimy przecież coś krańcowo trudnego. Niestety to trzeba przejeść z pełną wolą, a także z użyciem całej swej inteligencji. Odtąd na co dzień starajmy się stosować czystą miłość, bez użycia władzy oraz bez konfliktów. Dużą pomocą w tym procesie jest stała pamięć o miłości do Stwórcy. Warto Mu mówić: „Bardzo Cię kocham, Ojcze”. To zastąpi wszelkie modlitwy, reguły i nakazy religijne. Daje to poczucie stałej więzi z naszym kochanym Ojcem. To także rodzaj pewności, że w końcu znaleźliśmy prawdziwą miłość, czyli że ona jest teraz w nas. Warto ją stopniowo „wewnętrznie przeżywać”, co spowoduje pewność, że podążamy w dobrym kierunku. W końcu przyjdzie moment, że powiemy sobie, że umieramy dla piekła tego świata, a równocześnie rodzimy się dla właściwego świata należącego do Ojca ludzkości. Jak więc widać, przeżycie tego momentu zabiera sporo czasu oraz wymaga dużej cierpliwości wobec siebie.

7. Zrozumienie, jak rodzimy się na nowo.

Narodzenie się na nowo to jakby otwarcie oczu na wszystkie sprawy. Każda rzecz może teraz wyglądać inaczej niż przedtem. To proces rozciągnięty w czasie. Ma swoje wzloty i upadki, cofanie się i postępowanie do przodu. Jest tak, gdyż nadal żyjemy w świecie pod władzą Szatana. Jednak teraz będziemy bardziej odczuwać fakt, że otacza nas piekło stworzone przez Szatana. W tej sytuacji dość często będziemy czuli osamotnienie. To uczucie będzie niestety powszechne. Jednak dzięki temu będziemy odczuwać solidarność z samotnością Jezusa, który został opuszczony przez wszystkich. Poczujemy się Mu bliscy. Będziemy też stale pamiętać, że to właśnie On spowodował, że teraz chcemy narodzić się na nowo. To rodzaj ważnej więzi z Nim. Na dodatek warto o tym powiedzieć. To bardzo pomaga. Zwłaszcza pomaga podziękowanie Mu, że przetarł przed nami drogę. Za to jeszcze głębiej Go pokochamy. Właśnie taka miłość najbardziej pomaga.

8. Zrozumienie, że narodzenie się na nowo jest zadaniem możliwym do wykonania.

Jezus miał prawo zachęcać ludzi, aby brali z Niego przykład. Można się domyślać, że raczej nigdy nie zniechęcał ludzi, twierdzeniem, że narodzenie się na nowo albo bycie doskonałym jak Ojciec Niebieski jest niemożliwe. Warto zatem wiedzieć, że jest to możliwe.

9. Zrozumienie, że w stanie poza czasem i przestrzenią doznamy prawdziwego życia.

Stan ukształtowany przez Stwórcę oznacza dla nas prawdziwą miłość, wieczność i doskonałość.