Wiedza 54
Analiza wiedzy o stanie świata duchowego
System essenceizm wykazał, że dla zrozumienia nauk Jezusa należy lepiej poznać zjawisko istnienia świata duchowego. W tym celu mój system wprowadził do swej analizy pojęcie stanu poza czasem i przestrzenią. Chodzi o to, aby poznać sferę rzeczywistości, w której istnieje Byt Pierwoistny. Status tej sfery musi być taki sam jak On: absolutny, doskonały i wieczny. Wobec tego w systemie essenceizm można było przyjąć, że stan poza czasem i przestrzenią stanowi idealny świat duchowy. Mój system wyjaśnia także, że w tej sferze razem z Nim mogą istnieć tylko osoby duchowe, które odziedziczyły po Nim doskonałość. Dzięki takiej wiedzy można lepiej zrozumieć apel Jezusa, aby być tak doskonałym jak Ojciec Niebieski.
Warto się więc zastanowić, jak nazwać rzeczywistość duchową, w której przebywają osoby duchowe ludzi po zakończeniu życia fizycznego. Żyli bowiem na Ziemi, na której władcą jest Szatan. Według systemu essenceizm dawno temu, jeszcze przed misją Jezusa, wszyscy ludzie opuszczający życie ziemskie trafiali do świata duchowego całkowicie odciętego od obecności Bytu Pierwoistnego. Można było ten stan nazwać piekłem w świecie duchowym. To znaczy, że przed misją Jezusa ludzie żyjący na Ziemi, którzy wchodzili do świata duchowego, trwali nadal w stanie śmierci duchowej. Zatem przed misją Jezusa świat duchowy miał w swej głównej części charakter duchowego piekła, czyli sfery pod kontrolą Szatana. Taka sytuacja blokowała otwarcie sfery świata duchowego zwanego rajem, w którym osoby duchowe mogą się rozwijać, będąc uwolnione spod wpływu władzy Szatana.
System analityczny essenceizm powstał między innymi po to, aby przekazać ludzkości prawdziwą wiedzę, którą prezentował Jezus Chrystus. Dwa tysiące lat temu był wśród nas Człowiek, który pokazał właściwy stan świata objętego władzą Szatana. To właśnie Jezus po raz pierwszy wykazał, że ludzkość jest pod panowaniem tego nielegalnego władcy. Jezus nazwał go „bogiem tego świata”. Zatem dwa tysiące lat temu wykazał, że narzędziem władzy Szatana są osoby duchowe ludzi, w których działa zła, upadła natura. Przyjął więc na Siebie misję, aby dokonać zbawienia.
Ważną sytuacją w misji Jezusa był czas, w którym już wiedział, że ludzie Mu nie pomogą w zbawieniu świata spod władzy Szatana. Zdał sobie bowiem sprawę, że ludzie Jego czasu nie byli zdolni pojąć, jak ważny był ich udział w zbawieniu świata. Wówczas to skupił się tylko na odebraniu Szatanowi władzy nad sferą świata duchowego będącą duchowym piekłem. To do niej od początku historii wchodziły osoby duchowe ludzi. Jezus mógł to zmienić, gdyż wiedział, że ma wartość Syna Bożego, czyli wartość większą niż cała ludzkość. Mógł zatem zdecydować się na krok ostateczny: za cenę Swego życia, samodzielnie, bez niczyjej pomocy, dokonać odkupienia, czyli zbawienia duchowego.
System essenceizm wykazał zatem, że Jezus dokonał tylko zbawienia duchowego. Dzięki temu jednak dokonał przełomu w sytuacji ludzi wchodzących po śmierci do świata duchowego. Oznacza to, że odebrał Szatanowi wpływ na osoby duchowe już przebywające w świecie duchowym. Włączył też do tego zbawienia osoby, które wejdą tam w przyszłości. Pomimo, że w wyniku Jego działania nie zmienił się stan świata fizycznego, to jednak całkowicie zmienił się stan świata duchowego. Zbawienie duchowe usunęło bowiem władzę Szatana ze świata duchowego. Ten rodzaj zbawienia duchowego otworzył na nowo sferę, w której osoby duchowe mogą już żyć bez upadłej natury. Syn Boży dobrze wiedział, że usunięcie wpływu Szatana na sferę wiecznego życia, zwaną rajem, jest bardzo potrzebnym darem dla ludzkości. Dlatego zrobił wszystko, łącznie z oddaniem Swego fizycznego życia, aby zlikwidować wpływ Szatana na ludzi, gdy wejdą już do świata duchowego.
Warto tu dodać, że Jezus dobrze przygotował się do Swej misji. Wiedział przecież, jak ekstremalnie trudne zadanie miał przed sobą. Był też w pełni świadomy Swojej wartości jako syna Bożego. System essenceizm wykazał, że to On był i nadal jest Tym Jedynym, który mógł w bezpośrednim pojedynku zwyciężyć Szatana.
Oczywiście świat duchowy uwolniony spod władzy Szatana nie jest jeszcze tą ostateczną sferą, którą przygotował dla ludzi jej Stwórca, Byt Pierwoistny. Na razie są to różne poziomy duchowe, które są stanem przejściowym. Służą one wchodzącym tam ludziom do pełnego oczyszczenia swej osobowości ze zniszczeń, które dokonało w nich zło w czasie fizycznego życia. Równocześnie jest to sfera wieczności, w której mogą stopniowo poznać ojcostwo Stwórcy, Jego Osobowość oraz zasady życia, które przygotował dla Swoich dzieci. To wszystko dokonuje się po to, aby ludzie tam istniejący mogli sami osądzić swoje ziemskie życie i przygotować się lepiej do życia wiecznego. Dalszy rozwój duchowy dokonuje się już w sferze, zwanej rajem, w której przy pomocy aniołów następuje wzrastanie ludzkich osób duchowych do doskonałości. O tym wszystkim warto wiedzieć już teraz.